MO*talks @ deBuren | Religie + politiek = geweld?

Archief

DO 10.09.15 | 19:30 > 21:30

deBuren, Leopoldstraat 6, 1000 Brussel

Het politieke extremisme van islamisten in het Midden-Oosten heeft de aandacht weer volop gericht op de politieke potentie van religie. Het spectrum van religieus radicalisme is echter veel breder dan de islam, en het is niet per se negatief. MO* brengt in september verhalen over de hel die ontstaat als het paradijs op aarde door religieuze voorhoedes opgelegd wordt, maar ook over de hoop die mensen putten uit heilige overtuigingen en oude profetieën. Tijdens deze MO*talks gaan Yasmine Kherbache (Vlaams volksvertegenwoordigster, sp.a), Johan Bonny (bisschop Antwerpen) en Anne Provoost (auteur) met elkaar in gesprek.

 

1. Talks

Mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen
'Het geloof heeft geen politieke kleur, maar geeft wel politieke kracht'

Mgr. Bonny vertegenwoordigt de Belgische katholieke kerk op de veelbesproken synode over het gezin, die in 2014 begon en later dit jaar verdergezet wordt in Rome. Die synode heeft niet alleen binnenkerkelijk belang. Onlangs schreef paus Fransiscus een opgemerkte encycliek over klimaat en de zorg voor de aarde, waarmee hij de boodschap van de kerk een uitdrukkelijk ecologische kleur gaf. Is maatschappelijke betrokkenheid ook meteen politieke macht?

Yasmine Kherbache, Vlaams volksvertegenwoordigster (sp.a)
'Voor socialisten primeren de wetten van het volk'

Yasmine Kherbache groeide als kind op in Algerije, woont sinds haar zevende in België, werkte als advocaat in Brussel en Antwerpen en maakte carrière in de socialistische partij. Die partij worstelt -zoals de hele Belgische samenleving- met de assertieve eis van islamitische Vlamingen om de seculiere staat opnieuw te onderhandelen en vorm te geven. Hoe kijkt een vooraanstaande politica daar tegen aan?

Anne Provoost, auteur
'Ik ben geen poppetje in het plan van andermans god'

Anne Provoost is een van de opvallende stemmen in literair Vlaanderen. Daarnaast neemt ze uitdrukkelijk deel aan het actuele debat over de positie van religie in de samenleving, onder andere met haar essay Beminde ongelovigen. Hoe kijkt zij als ongelovige aan tegen de krimpende macht van de katholieke kerk en het blijkbaar toenemende, islamitisch gemotiveerde activisme?

 

2. Talking

De drie inleiders gaan in gesprek met Gie Goris (MO*) over de actuele rol van religie in maatschappelijk gepolariseerde contexten. Uitgangspunt zijn een aantal citaten uit het herfstnummer van MO*, waarin religie, politiek en geweld het focusthema vormen.


Organisatie: MO* in samenwerking met Vlaams-Nederlands Huis deBuren


Geïnteresseerd in meer?
Koop hier het septembernummer van MO* of herbekijk/herbeluister hieronder de avond bij deBuren

Podcasts

#403 - MO*talks @deBuren. Religie + politiek = geweld?

Je hebt Adobe Flash nodig om deze podcast te kunnen beluisteren. Download flash hier.

Download (38.66mb)

Video's

Yasmine Kherbache: Voor socialisten primeren de wetten van het volk

Yasmine Kherbache (Vlaams volksvertegenwoordigster voor sp.a) groeide als kind op in Algerije, woont sinds haar zevende in België, werkte als advocaat in Brussel en Antwerpen en maakte carrière in de socialistische partij. Die partij worstelt -zoals de hele Belgische samenleving- met de assertieve eis van islamitische Vlamingen om de seculiere staat opnieuw te onderhandelen en vorm te geven. Kherbache stelt dat de manier waarop de verhouding tussen samenleving en religie georganiseerd werd aan vernieuwing toe is. 'Mensen kan je niet "neutraliseren", maar je kan hen in bepaalde fincties wel vragen neutraal te handelen.' Het basisprincipe waaraan zowel de wetten van het volk als de religieuze overtuigingen moeten voldoen, zjin de universele mensenrechten. Daarop mag je niet toegeven, zegt Kherbache. Om ervoor te zorgen dat religies zich constructief inschrijven in moderne democratieën -en dat is zeker mogelijk- moeten geloofsopvertuigingen of andere levensbeschouwingen in staat zijn tot grondige zelfkritiek, zegt Kherbache nog.


Anne Provoost: Ik ben geen poppetje in het plan van andermans god

Anne Provoost (auteur van o.a. De arkvaarders en Vallen) is een van de opvallende stemmen in literair Vlaanderen. Daarnaast neemt ze uitdrukkelijk deel aan het actuele debat over de positie van religie in de samenleving, onder andere met haar essay Beminde ongelovigen. Hoe kijkt zij als ongelovige aan tegen de krimpende macht van de katholieke kerk  en het toenemende,  islamitisch gemotiveerde activisme?

Anne Provoost heeft geen probleem met mensen die geloven, ze heeft geen openstaande rekeningen te vereffenen. Maar ze wil wel haar grenzen afbakenen en daarvoor ontwikkelde ze de religiometer die van (1) atheïsme evolueert naar (10) het geloof in een God die een plan heeft voor de hele mensheid, waarvoor regels en wetten nageleefd en desnoods afgedwongen moeten worden.

Om de onvrijheid die in haar schema toeneemt te bestrijden, moet er meer macht gaan naar actieve mensen -vergelijkbaar met de noodzaak om de vertegenwoordigende democratie te hervormen.



Mgr. Johan Bonny: Het geloof heeft geen politieke kleur, maar geeft wel politieke kracht

Mgr. Bonny (bisschop van Antwerpen) vertegenwoordigt de Belgische katholieke kerk op de veelbesproken synode over het gezin, die in 2014 begon en later dit jaar verdergezet wordt in Rome. Die synode heeft niet alleen binnenkerkelijk belang. Onlangs schreef paus Franciscus een opgemerkte encycliek over klimaat en de zorg voor de aarde, waarmee hij de boodschap van de kerk een uitdrukkelijk ecologische kleur gaf.

Religie en politiek liggen dicht bij elkaar, zegt mgr. Bonny, omdat ze allebei begaan zijn met het organiseren van de wereld. Mensen die aan politiek doen vanuit hun geloof zijn niet noodzakelijk "heiligen", maar er zijn de voorbije decennia wel miljoenen "martelaren" geweest als gevolg van hun inzet.

Religie is een van de bronnen van moraal, en kan op die manier een waardevolle bijdrage leveren aan het opbouwen van een menselijke samenleving. Dat uit zich onder andere in het opzetten van zorg en onderwijs. Dé opdracht voor religies die aan politiek handelen willen doen in de gemondialiseerde wereld, is zich eerst los te koppelen van een bepaald volk of particulier belang, om zo hun vredespotentieel te kunnen realiseren.

'Er zal geen vredevolle wereld komen als religies geen kans krijgen om mee te werken aan de opbouw ervan. Maar er is ook geen toekomst voor godsdiensten als ze niet samen bouwen aan een betere wereld', besloot mgr. Bonny.