Boekpresentatie 'De islam in Europa: dialoog of clash?'

Archief

DI 09.09.08 | 20.00 > 21.30

deBuren, Leopoldstraat 6, 1000 Brussel

Op 9 september wordt het door Johan Sanctorum samengestelde boek De islam in Europa: dialoog of clash? bij deBuren gepresenteerd, in samenwerking met uitgeverij Van Halewyck.

Schrijver Benno Barnard, filosoof Jan De Pauw en LDD-politica Mimount Bousakla schreven elk een polemische bijdrage aan De islam in Europa. Onder leiding van Johan Sanctorum gaan zij in discussie over de vraag die ook in het boek wordt gesteld: hoe om te gaan met de islam als religie, levensbeschouwing en cultuur? Kan er sprake zijn van een integratie en verrijking, of escaleert dit tot een open conflict, waarbij het religieuze discours in toenemende mate het publieke debat domineert?

Naast de bijdragen van Barnard, Bousakla en De Pauw bevat De islam in Europa bijdragen van Geert van Istendael, Rik Pinxten, Ludo Abicht en Johan Sanctorum zelf. De auteurs stellen de zaken scherp, elk vanuit hun achtergrond.

In samenwerking met Uitgeverij Van Halewyck

Podcasts

#66 - Debat 'De islam in Europa: dialoog of clash'

Je hebt Adobe Flash nodig om deze podcast te kunnen beluisteren. Download flash hier.

Download (32.01mb)

Foto's

Documenten

Lees hier deel 1 en deel 2 van een artikel in De Standaard over de essaybundel De islam in Europa: dialoog of clash

Klik hier voor een verslag van de avond

Reacties

Bart Haers

re: Boekpresentatie 'De islam in Europa: dialoog of clash?'

Door Bart Haers 26/08/08 (11 jaren geleden)

Een reactie op voorhand, het zal dus wel een voorbeschouwing zijn. Hoewel, we zijn al jaren doende te zien hoe Europese cultuur en de opvang van mensen met een Islamitische achtergrond kunnen samen gaan.

De voorpublicatie van het stuk van Geert van Istendael laat vermoeden dat men niet zomaar en nog maar eens de trommel van de welwillendheid wil roeren. De auteur herinnert ons aan de kerk van weleer en de geloofsdwang die ervan uit ging.

Het is belangrijk dit aspect van het rijke roomse leven niet te vergeten, maar het is niet het volledige verhaal, waardoor het beeld op onze eigen cultuur er nogal belabberd uit komt.

Een aantal jaar geleden verscheen er een boekje "de waanzinnige 20ste eeuw" om ons er aan te herinneren hoe erg het allemaal geweest is. En ja, de rijtjes zijn bekend, triest en eentonig. Van wereldoorlogen, genocides, armoede in de derde wereld, uitbuiting, ziekte, gewetensdwang en nog zoveel meer.

Het andere rijtje, met artistieke topstukken in de verschillende kunsten, de ontegensprekeleijke vooruitgang van de wetenschappen, de filosofische onderbouwing van een pluralistische samenleving en de vaststelling dat de levensverwachting op vele plaatsen, niet overal, is toegenomen tot een respectabele 75 jaar en meer, de levenskwaliteit is toegenomen en de meeste verwoestende ziekten als tbc en andere onder controle lijken.

De discussie over de aard van de ontwikkelingsgang, of die dus positief of negatief te evalueren valt, is bijzonder moeilijk, omdat er een aantal ideologische vooroordelen aan ten grondslag liggen, maar ook een psychosociale dynamiek: als we op onze louweren gaan rusten, kunnen we niemand meer gaan mobiliseren.

Jiost ten aanzien van mensen die een of andere culturele vairant van de Islam beleven, zetten ons ertoe aan die mensen de kans te geven meer te begrijpen van onze cultuur, onze geschiedenis, onze mogelijkheden, maar helaas wordt dat moeilijk, omdat we vandaag de klassieke cultuur niet meer naar waarde schatten. Met alle pro's en contra's beladen, is het dat wat onze wereld mogelijk maakte. En daarom is het wat lastig jongeren enerzijds te laten geloven dat het hier het nec plus ultra is en tegelijk dat het allemaal bullshti mag heten.